بزک مانند نقابی است که روی پرتره استفاده می‌شود و فرد برای پنهان کردن شخصیت و ماهیت واقعی اش بر صورت خویش نقاب میزند تا دیگران پی به وجود حقیقی اش نبرند. در درون هر فرد که نقاب بزک کرده دارد فردی دیگر پنهان است. چشمها و کلام هر فرد گویای واقعیت درونی اوست. با چشمان احساس عشق، تنفر، حسادت، تحسین و … همه را می توان انتقال داد.

با کلام می توان کسی را تا بی نهایت امیدوار کرد. به او عشق یا نفرت، داد و حتی او را نابود کرد و یا به او زندگی بخشید. پرتره راهی است برای ارتباط با آدم‌ها و حتی با پرتره های بزک کرده هم می توان درون آدم‌ها را دید.